روزهای عاشقی یک طلبه

طلبگی یعنی توکل داشتن ، رنگ بی رنگی به تن انداختن / واصبر علی ما یقولون

اخرای ماه مبارک
ساعت ۳:۳٠ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۳٩٢/٥/۱٧   کلمات کلیدی: روزانه

پایان ماه مبارک برا هر کی شیرین باشه برا من دو برابر شیرینه. دلیلش هم اینه که مسئولیت یه مسجد و یه محله تا حد زیادی از دوشم برداشته میشه. کمی ازاد میشم و میتونم به اطراف هم سر بزنم. این ماه رمضون برا من تجربیات خوبی داشت.

حس میکنم کمی صبور تر شدم و بیشتر میتونم مردم رو تحمل کنم. تلخی هاشون رو بی ادبی ها رو و خنگول بازی های مردم رو. از همه مهمتر هم تحمل خانوماست. بعدا بیشتر در موردش میگم انشا الله.

بانو هم کمی تلخ شده. منم بیخیالش شدم. نمیدونم چرا. البته شاید هم این بی خیالی بخاطر این باشه که هر وقت تو تلخی به طرفش میرم و میخام بهش بگم اینطور نباش بیشتر بدهکار میشم و اون بیشتر طلبکار. بیخیالی یعنی اینکه خیلی ازش نمیپرسم چه خبرا؟ چه میکنی ؟ کجایی و ... . البته فقط چند روز . تا کمی تلخیش کم بشه بعد.

. دیروز یه عالمه جایزه پخش کردم. از خادم مسجد گرفته تا دعا خوان و مسئول خواهران و ابدار خونه و فلانی و بهمانی. از همه تشکر کردم. بعد با خودم میگم : حاجی سال دیگه اگه یه روحانی اومد اینجا و دست و بالش باز نبود که بتونه به اینا جایزه بدن اونوقت مردم چی میگن ؟ خب میگن :  روحانی پارسال خوب بود و روحانی  امسال خسیسه. یعنی عملا کار روحانی بعدی رو سخت کردی و اونو از چشم مردم انداختی.  توقعات مردم رو بردی بالا.  

دیشب وقتی روضه میخوندم خودم زود تر از همه  گریه ام گرفت. اشک تو چشمم حلقه زد. دلم میخاست یکی روضه بخونه و خودم گریه کنم. اونم روضه ی عمه ی سادات.!!!

قم  که بودم شنیده بودم که پرچم حرم اقا ابالفضل رو بردن سوریه بالای گنبد حرم حضرت زینب سلام الله علیها نصب کردن. من از شنیدن این خبر اشک تو چشمم جمع میشد. چند روز قبل چند بار این مطلب رو  روضه ها گفتم  و فکر میکردم مردم هم گریه شون میگیره. حالا اگه گریه نکنن یه بغض کوچولو میکنن.  اما هر چی رو این مطلب مانور دادم ظاهرا هیچ کس عکس العمل خاصی نشون نداد.

 


چند روز قبل بعد از نماز خواستم با یکی از ادمای ثروتمند مسجد دست بدم و تقبل الله بگم. یهو با خودم گفتم حاجی : تو این اقا رو تحویل میگیری که اخر ماه پاکتت رو پر تر کنه ؟ یهو بدنم یخ کرد. از اون روز مراقبم که با هر کی سلام احوالپرسی میکنم انگیزه مادی در اون نباشه . کلا این روزها خیلی را رو تحویل نگرفتم. هر چی هم پولدار تر کم محل تر.

منبر حاجی پولکی نیست. حاجی اقا و ارباب داره. منبراش فقط مال اون آقاست.. اگه پول بدن ممکنه بگیرم اما هرگز هرگز نباید بخاطر پول و خوشایند مردم منبر رفت. ما سرباز امام عصر هستیم نه حاجی فلانی و بهمانی. حرفی هم که میزنیم برا خوشایند اون مولای حقیقی هست  و لا غیر.

حاجی باید مراقب باشه اجر منبرش رو ضایع نکنه. شمام براش دعا کنید.